1040
Eğitim

"Eğitimin Sürekliliği Sağlanmalı"

Yusuf DURAN

Yeni öğretim yılında koronavirüs önlemleri kapsamında 31 Ağustos’ta uzaktan eğitim başladı. Yüz yüze eğitime ise 21 Eylül’de geçilmesi planlanıyor. Bu süreçte öğrenci, ebeveyn ve eğitimcilerin sakin kalıp kaygılarını kontrol etmeleri ve asılsız haberlere kulak asmamaları büyük önem taşıyor. Pandemi döneminde okula hazırlık süreciyle ilgili Çocuk ve Ergen Psikiyatristi Doç. Dr. Şaziye Senem Başgül’ün görüşlerine başvurduk.
 
Ülkemizde ilk koronavirüs vakasının görülmesinin ardından alınan ilk tedbirlerden birisi de okulların tatil edilmesiydi. Geçtiğimiz bahar ayında yüksek yoğunluktaki vaka sayısı ve koronavirüsten korunmaya yönelik tedbirler çerçevesinde ara verilen eğitim faaliyetleri ve hemen arkasından gelen yaz tatili ile özellikle öğrencileri kapsayan Covid 19 riski tamamen bertaraf edilmişti. Eylül ayı başlangıcı temel alınarak Milli Eğitim Bakanlığı tarafından açıklanan eğitim takvimi yaklaştıkça, okulların açılıp eğitim faaliyetlerinin yeniden başlaması tartışmaları da kamuoyunda yoğun bir şekilde gündeme geldi. 6 aylık bir süreyi ebeveynlerinin gözetiminde geçiren, yeni normal hayat normlarını ailesiyle birlikte tatbik eden öğrencilerin okulların açılması ile yeni okul düzenine adapte olma, sosyal mesafe ve maske tedbirleri ile kendilerini koruma noktasında yaşayabilecekleri sıkıntılar ve olası riskler yoğun bir şekilde tartışıldı.

Okullarda alınan fiziki tedbirlere öğrenci, öğretmen ve velilerin en kısa sürede uyum sağlayabilmesi, “yeni normal, yeni eğitim” uygulamalarına öğrencilerin duygusal olarak hazırlanabilmesi, okul fobisi ve kaygılarının giderilmesi ve akademik motivasyonun sağlanabilmesi başlıklarıyla ilgili olarak Çocuk ve Ergen Psikiyatristi Doç. Dr. Şaziye Senem Başgül’ün görüşlerine başvurduk. 
 
Korona, pandemi ve karantina süreçleri psikolojik olarak çocukları nasıl etkiledi?
Çocukların olaylardan etkilenişleri, yaş dönemine göre erişkinlerden farklılık gösterir. 11 yaş altında, yani somut dönemdeki çocukların pandemi ve karantina döneminden etkilenmelerini, ailelerinin bu süreci nasıl yönettiği belirleyecektir. Çocuklara, çevremizde neler olup bittiği, onların anlayabileceği bir dille anlatıldı, günlük rutinleri ile ilgili düzenleri sağlandı ve eğitimlerinin devamlılığı adına ev içerisinde yeterince desteklendiler ise normalleşme sürecine geçişleri de bir o kadar kolay olacaktır. Aileler çocuklarına, önümüzdeki süreçle ilgili mümkün olduğunca net bilgileri aktarmalı, onların neler yapmaları gerektiği somutlaştırılmalı ve ebeveyn olarak onları nasıl destekleyecekleri konusunda birlikte sohbet edilmelidir.

Geleceğe dair heyecanın ve hayallerin en yoğun yaşandığı, dünyanın geleceği ve insanlık adına düşüncelerin derin olduğu ergenlik dönemindeki çocukların ise pandemiden ruhsal açıdan daha fazla hasar aldığı kanaatindeyim. Tüm dünyayı etkileyen ve bilim insanlarının çözüm üretemedikleri bir sorunu ergenlerin kabullenmesi güçtür. Gençleri, “Bir şey olmaz, merak etme, hepsi geçecek…” gibi cümlelerle yatıştırmaya çalışmak ise hiç işe yaramaz tersine sinirlendirebilir. Biz yetişkinler, onların endişelerini dinlemeli ve onların duygularına eşlik edip yanlarında olmalıyız. Ebeveyn olarak olaylara gerçekçi yaklaşım içinde olmamız ve kaygımızı yönetebilmemiz ise, çocuklarımız için yapabileceğiz en doğru şey olacaktır. Aile içerisindeki koronavirüs nedeniyle bir sağlık sorunu veya kayıp yaşandı ise durum biraz daha farklıdır. Bu durumda çocukların ve gençlerin profesyonel desteğe ihtiyacı olabilir.
 
“ÇOCUKLAR YALNIZLAŞTI”
Eğitimde verilen uzun ara öğrencilerde akademik motivasyon ve bireysel gelişim açılarından ne gibi kayıplara neden oldu?
Aslında durumu kayıp diye algılamamak lazım. Sonuçta hayatın ne getireceği belli olmuyor. Yaşananlardan herkes nasibini alıyor. Atalarımız savaşlar gördü, yaşamları bu gerçeklikle şekillendi. Yaşanan her şey eğitim için bir materyaldir. Bir virüsün tüm dünyayı etkilemesi, verilen mücadele, yapılması gerekenler, yeni yapılanmalar, insanların iş birliği, bilimsel çalışmalar… Çocuklar bunları yaşadı, gözlemledi.  Tüm bunlar, çocuklar için büyük bir eğitim ortamı oldu. 21. yüzyılın getirdiği teknolojinin hayatımıza kattığı olumlu deneyimleri edinmek, mesafeleri yakınlaştırmak, bilgiyi genellemek büyük bir kazanım değil midir? Tüm bu yaşananlar, ders konusu olarak anlatılsa bu kadar şey öğretmezdi. Pandemi döneminde bazı çocuklar, beklenenin aksine gerek davranışsal gerekse akademik olarak daha iyi hale geldiler. Bu nedenle, herkesin bu süreçten olumsuz etkileneceği sonucunu çıkarmak da doğru olmaz.

Bir başka açıdan konuyu ele alacak olursak, günümüzde çocuklar çok yalnız. Bilişim bu yalnızlığın en önemli nedeni belki de. Bu açıdan değerlendirecek olursak, çocuklar için okul, eğitim öğretimin yanı sıra çok önemli bir sosyalleşme ortamı idi. Bu açıdan büyük bir kayıp yaşandı diyebilirim. Yalnızlıkları daha da arttı. Çocuklarımızın sadece bilgiye ihtiyaçları yok, onlar bilgiye çok kolay ulaşıyorlar zaten. Onların doğru bilgiye nasıl ulaşacaklarına dair rehberliğe ihtiyaçları var. Bu noktada uzmanların, online eğitimde çocuklara rehberlik etmesi gerekiyor. Duyarlı ve düşünen çocukların ise, bence akademik motivasyonları artmış bile olabilir. Bilimde kat edilecek çok şeyin olduğunu görmek önemli bir motivasyon değil midir? Geneli düşündüğümüzde ise, çocuklar okulu özlediler. Sürekli tatil yapmak, boş kalmak ve üretmemek insan ruhunun çok da isteyeceği bir şey değildir. Ayrıca çocuklar kaldıkları yerden başlarlar, yani okul açılınca hayatları kaldıkları yerden devam edecektir. Yetişkinlere göre bu konuda intibak süreleri daha kısadır.
 
“RUHSAL DAYANIKLILIĞIMIZ DÜŞERSE BAĞIŞIKLIĞIMIZ DA DÜŞER”
Yeni öğretim döneminde okulların tedbirlerle açılacak olması beraberinde pek çok kaygı içeren tartışmayı da gündeme getirdi. MEB’in kararı, tedbirleri ve dile getirilen kaygıları nasıl değerlendiriyorsunuz?
Kaygımız, kendimizi korumamıza hizmet etmekten öteye gittiğinde zarar görürüz. Maalesef bazılarımız için süreç, koruyucu tedbirlerden öte “obsesif” bir duruma dönüştü ve bu kişilerin hem kendi hem de çocuklarının yaşam kaliteleri bu anlamda çok olumsuz etkilendi. Sürekli kaygı arttırıcı yaklaşımların kimseye bir yararı olmaz. Ruh sağlığımız, en az beden sağlığımız kadar önemlidir. Üstelik ruhsal dayanıklılığımız düşer ise bağışıklık sistemimiz de bundan çok olumsuz etkilenir ve daha kolay hastalanırız. Bu noktada basının üzerine büyük görevler düşmektedir. Çünkü medya ve sosyal medya ile kaygı hızla bulaşıyor. Kaygımız artınca da adeta düşünemez oluyoruz.

İki konu önemli; sakin kalmak ve devlet büyüklerine güvenmek. Alınan önlemleri yetersiz buluyor ve kendimizi güvende hissetmiyorsak, ailelerin isteğine bırakılan durumlarda kendi önlemlerimizi alabiliriz elbette. Benim kişisel fikrim, eğitimin bir şekilde sürekliliğinin sağlanmasıdır. Eğitime ara verilmeden, elimizdeki verilere göre, zaman zaman online zaman zaman yüz yüze eğitime devam edilebilir. Bizi bekleyen sürecin kısa olduğunu düşünmüyorum. Elimizdeki verilere ve gerçekliğe göre sürekli yeni yapılanmalarla yolumuza devam etmeliyiz. Yoksa hayat durur.
 
“ÇOCUKLAR YENİ DÜZENE DAHA İYİ UYUM SAĞLIYOR”
Koronavirüsün toplumsal seyrine göre Milli Eğitim Bakanlığı, farklı eğitim modelleriyle eğitime devam edebilecekleri açıklamasında bulundu. Alışıldık eğitim düzeninin dışındaki olası yeni uygulamaları eğitim psikolojisi bakımından değerlendirir misiniz?
MEB, öncelikle ailelere, aldığı önlemleri çok doğru ve yeterli anlatabilmelidir. Çünkü ailenin, çocuğunun güvenliğinin sağlandığını ve eğitimlerinin önemsendiğini hissetmeleri önemlidir. Ebeveyninin ikna olduğuna çocuk da ikna olur. Burada, çocukların modelleyerek öğrendiğine tekrar vurgu yapacağım. Çocuklar, kaygıyı da sakinliği de ebeveynlerinin gözlerinden okurlar. Sözlere gerek yoktur. Bir diğer önemli bilgi de, yukarıda söylediğim gibi, çocukların yeniliklere biz yetişkinlerden çok daha kolay uyum sağladığıdır. Bizlerin çocuklarımızla aramızdaki kuşak farkı, aklımızın alamayacağı kadar derindir. Onlar hızlı veri ve değişim dünyasının çocukları. Yani; önemli bir ruhsal sorunu ve yetersizliği olmayan çocuğun anne babası, net ve tutarlı olduğunda, çocuk önemli bir sorun yaşamayacak ve yoluna, kendisine sunulan yeni araçlarla devam edecektir. Ben çocuklara ve gençliğe güveniyorum, sizler de güvenin.
 
Okulların açılması sürecinde öğrenci, veli ve öğretmenlerin mental, psikolojik ve fiziki olarak hazırlanabilmesi için ne tavsiye edersiniz?
Aslında cevabını hepimiz çok iyi biliyoruz. “Sakin kalmak, kaygımızı kontrol etmek ve asılsız bilgilere kulak asmamak.” Elbette dönem dönem daha kaygılı olabiliriz, bu durumda da yapmamız gerekenlere odaklanmak bizi gerçekliğe döndürebilir. Kendi adımıza önlemlerimizi almak, çocuğumuza gerekli ve ihtiyacı duyacağı kadar tedbirleri öğretmek yeterlidir. Fazlası, bizi hayattan uzaklaştırır. Düşünün ki “Hastalanmamak için hiç evden çıkmamak.” Buna ne kadar dayanılabilir. Bu da bir hastalık nedeni değil midir?

Bu arada, çocukların bu yeni dünya düzenine bizlerden daha kolay uyum sağladığını gözlemledim. İhtiyacı olan çocuk ve gençlerle görüşmelere, uygun koşullar altında devam ediyorum. Bu görüşmelere, tek bir çocuğun bile maskesiz geldiğine tanık olmadım. Hepsi, kapıda velilerinin uyarıları olmadan galoş giyiyorlar. Kendi önlemini aldığını gözlemlediğimiz çocuğu gereksiz uyarmamak gerekir. Okul açılmadan önce, ailece oturup kuralların üzerinden geçmek, olası durumların provasını yapmak ve anladığına emin olduktan sonra onlara güvenmek yapacağımız en doğru yaklaşım olacaktır. Elbette özellikle küçük çocuklar, arkadaşlarını görünce coşkularının etkisi ile sosyal mesafeyi unutabileceklerdir. Bu nokta da okul yönetiminin ve öğretmenlerin devreye girmesi ve gerekli tedbirleri uygulamalı anlatmaları ve belli aralıklarla tekrarlamaları ve takipleri önemli.

Ergenlerin de birbirlerine yaklaşmaları kaçınılmazdır. Onlarla da, ailelerinin kuralları konuşması ve önlem almadıklarında olası sonuçlardan bahsetmeleri gerekir. Tüm bunları aile içi iletişimi kuvvetli aileler elbette daha kolaylıkla uygulayabileceklerdir.
 
OKUL FOBİSİ OLUŞUR MU?
Pandemide belirsizlik devam ederken okulların açılması öğrencilerde ne gibi fobilerin görülmesine neden olabilir?
Belirsizlik sadece çocuklar için değil yetişkinler için de çok önemli bir sorundur. Koronavirüs nedeniyle yaşadıklarımız için, “belirsizlik” değil, “bilmediklerimiz var” demek daha doğru bir tanımlama olacaktır. Bilmediklerimiz, bilimin de henüz bilmedikleridir. Sonuçta, elimizdeki verilere göre, yeni yapılanmalarla süreci yönetebilmek önemlidir. Bunu bazı kişiler yapabilirken bazı kişiler “Eyvah bittik” şeklinde yaşıyorlar. MEB, virüsün sonuçlarına göre farklı senaryolardan bahsetti. Yani ön görebildiklerine göre, üzerinde düşünüyor ve çözümler üretmeye devam ediyorlar. Uygulamaları eleştirebiliriz, hatta beğenmeyebiliriz. Bu başka bir konu. Benim anlatmaya çalıştığım, mevcut verilerle, belirlilik alanları oluşturma çabasının önemli olduğudur.

Bazı çocuklar, gerek kendi ruhsal yapıları, gerekse ailelerinin kaygılı tutumu nedeniyle, okulu tehlikeli bir ortam olarak algılayacak ve gitmeyi reddedecektir. Daha önceden ruhsal açıdan bazı sorunlar yaşamış çocuklarda bu risk daha fazladır. Yine daha önceden okul reddi olan çocuklarda ve ayrılık kaygısı olan çocuklarda durum daha karmaşık yaşanabilir.  Bunun yanı sıra obsesif kompulsif bozukluğu yani takıntı bozukluğu olan çocuklarda, aşırı titizlik ve fazla önlem alma davranışı okula uyumu zorlaştırabilir. Bazı çocuklarda ise kaygı, davranış sorunları şeklinde ortaya çıkabilir. Arkadaşlarından aşırı izole olma, sosyal kaygı gibi durumlar da gözlenebilir. Okula devam edebilseler bile bu çocukların dersleri takip edebilmeleri çok güç olacaktır. Bu durumlarda, okul psikolojik danışmanlarının yaklaşımı önemlidir ve ruh sağlığı profesyonellerinden destek almak gerekebilir.  
 
ÖĞRENCİLER İÇİN DESTEK UYGULAMALARI
Öğrencilerin bu süreci zararsız atlatabilmesi için ne tür asistan hizmetleri verilmeli? Okullardaki psikolojik danışmanlara ne gibi görevler düşüyor?
Eski okuluna devam eden öğrenciler için, tanıdığı bildiği ortam, arkadaşların ve öğretmenlerinin olması işlerini çok kolaylaştıracaktır. Burada benim endişelendiğim birkaç grup çocuk var. Birincisi, okula yeni başlayanlar. Onların içsel dünyalarındaki okul tanımı adına üzülüyorum gerçekten. Okul, çocuklar için güvenle gidilen, yeni arkadaşlar edinilen, öğrenilen, eğlenilen ve eğitildiği bir ortam olmalıdır. Oysa onlar, yaşananlar nedeniyle ürkekler. Bu noktada rehberlik servisleri ve öğretmenler çok ulaşılabilir ve şefkatli olmalıdır. Sınırları net tanımlayıp, önlemleri yeterli alarak kaynaşabilmelerine olanak tanınmalıdır. Velilerin bilgilendirilmesi ve sorunların yanıtlanması da çok önemli ve gereklidir. Bir diğeri, sınav senesindeki çocuklar. Onlar için gelecek kaygısı çok baskın. Bu noktada MEB, doğru karar almak adına çok detaylı ve kapsamlı düşünmeli, Sağlık Bakanlığı ile yakın irtibatta olup mümkün olduğunca net açıklamalar yapmamalıdır. Sınav tarihlerinde, sınav konularında hızlı yapılan değişimler ve açıklamalar bu çocukları ve ailelerini çok olumsuz etkiliyor. Geçen yıl üniversite sınav tarihindeki ileri ve geri değişimler, çocuklarda daha önceden gözlemlemediğim kadar çok sınav kaygısına neden oldu. Bir diğer riskli grup da, ruhsal bozukluğu olan çocuklar. Bu çocukların ruhsal dayanıklılığı zayıf olduğu için, okul sürecinde gerek kaygı bozuklukları gerekse akademik sorun yaşama riskleri artacaktır. Bu noktada rehber öğretmenler iyi gözlem yapıp çocuk ve aileye yol göstermelidir. Çözülemeyen sorunlarda, çok gecikmeden çocuk ruh sağlığı profesyonellerinden destek almaları için yönlendirme yapmalıdırlar.

Aslında en mağdur grup da özel gereksinimli çocuklardır. Bu çocuklar online eğitimden yararlanmakta çok zorlanmakta ve aileler çok çaresiz kalmaktadır. Her çocuk için rutinlerin devamlılığı önemlidir, ancak bu çocuklarda, rutinler bozulduğunda durum daha da karmaşık hale gelebilir. Ayrıca bu çocukların boş zaman geçirme becerileri çok az az olduğundan, evde kalınan sürede aileler için var olan sıkıntılar daha da artmıştır. Gerek örgün eğitim gerekse bireysel eğitimleri aksadığı için, geçen dönem bu çocuklar için kayıp büyük olmuştur. MEB ve Rehberlik Araştırma Daire Başkanlığı, bu çocuklar için uygun çözümler üretmek durumundadır. Özel gereksinimli çocuklara hem sokağa çıkma serbestliği hem de sene tekrarı imkanı sağlanması, bu konuda alınmış güzel önlemlerdir. Umarım önümüzdeki dönemde bu çocuklar için özel planlamalar yapılabilir.
 
Hastalık bulaşma korkusu ile okula gitmek istemeyen öğrenciler olabilir. Bu durumda yapılması gereken nedir?
Bu çocukların tanıdığı ve güvendiği öğretmenlerle ve okul psikolojik danışmalarıyla  görüşmeleri çok işe yarayabilir. Alınan güvenlik önlemlerinin onlara anlatılması, okul açılmadan bir-iki gün önce okula davet edilerek, okul ortamında, önlemlerin uygulamalı gösterilmesi işe yarayabilir. Hatta MEB, bu konuda online olarak uygulamaların ve alınan önlemlerin tanımlandığı bir eğitim ile aileleri de bilgilendirip rahatlatabilir. Çözüm üretilemeyen durumlarda ise, çocuklar ve aileler için profesyonel olarak psikolojik destek hizmeti gerekir. Sorunlar büyümeden çözüm üretmek gerekir.
 
Okul ve sınıf ortamında öğrenciler maske kullanımı ve sosyal mesafe önlemleri öğrencileri nasıl etkileyecek? Riskin azaltılması için öğrenci, öğretmen ve veliler ne yapmalı?
Daha önceden de bahsettiğim gibi çocuklar erişkinlere göre hızlı öğrenir ve hızlı uyum sağlarlar. Ara ara ufak hatırlatmalarda bulunmak, rehavete kapılamamak, kuralları tutarlı sürdürmek gerekir. Maskeye alışmalıyız, çünkü önümüzdeki birkaç yıl bizim hayatımızın vazgeçilmezi olacak maske. Çocuklar alıştı meraklanmayın, benim sözüm erişkinlere. Ben çocuklar açısından çok kaygılanmıyorum. Öğretmenler, en önemli modelleri çocukların.  Veliler de sakin ve tutarlı davranırlarsa, gereksiz uyarıda bulunmadan yerinde önlemlerle okul yönetimine güvendiklerini çocuklarına hissettirirlerse, çocuklar huzur bulacaktır. Çocuk için maske kullanmak ve sosyal mesafe sorun değildir, yeter ki erişkinlerin abartılı kaygıları olmasın.

DOÇ. DR. ŞAZIYE SENEM BAŞGÜL KİMDİR?
1994 tarihinde Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesinden derece ile mezun olan Doç. Dr. Şaziye Senem Başgül, 2007’de Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesinden Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı ünvanını almıştır. Sonrasında Bakırköy Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları, Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları ve Medeniyet Üniversitesi Göztepe Eğitim ve Araştırma Hastanesinde görev yapmıştır.  2012 yılından bu yana Hasan Kalyoncu Üniversitesi Psikoloji Bölümünde öğretim üyesi olarak çalışmaktadır. 2015 yılında “doçent” unvanı almıştır. Ayrıca 2009 yılında Güneş Çocuk ve 2019’da Güneş Çocuk Akademi’yi kurmuştur.  Yerli ve yabancı çok sayıda yayını ve kongre sunumları vardır. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağılığı Derneği Özel Gereksinimli Çocuklar Komisyonu Kurucu Başkanı, Down Türkiye Derneği danışman doktoru ve Yeşilay Bilim Kurulu Üyesidir. Doç. Dr. Başgül, evli ve biri kız diğeri erkek 16 yaşında ikiz çocuk annesidir.

Sağlıklı Yaşam

Yaşam Becerileri Bireyi ve Toplumu Korur

1051Ağustos2021
Sağlıklı Yaşam

Stresle Mücadelede Yaşam Becerileri Faktörü

1051Ağustos2021
Sağlıklı Yaşam

Aileyle Sağlıklı İletişim Sağlıklı Kararları Doğurur

1051Ağustos2021
Sağlıklı Yaşam

“Hobiler Bizi Ruhsal Olarak Geliştirir”

1051Ağustos2021
Sağlıklı Yaşam

Hangi Yaşta Hangi Sporu Yapmalı?

1051Ağustos2021
Yaşam

“Sanat ve Kitap Bağımlısıyım”

1051Ağustos2021
Teknoloji Bağımlılığı

YEDAM'dan İnternet Bağımlılığına Özgün Çözümler

1050Temmuz2021
Teknoloji Bağımlılığı

Pandemi Sarmalında Oyun Oynama Bozukluğu

1050Temmuz2021
Teknoloji Bağımlılığı

“Ebeveynler Doğru Rol Model Olmalı”

1050Temmuz2021
Teknoloji Bağımlılığı

Oyun Oynama Bozukluğunun Tedavisinde Yasaklar Çözüm Değil

1050Temmuz2021
Teknoloji Bağımlılığı

“Ulusal Kampanyalar Farkındalık Oluşturuyor”

1050Temmuz2021
Teknoloji Bağımlılığı

Teknoloji Sizi Değil, Siz Onu Kontrol Edin!

1050Temmuz2021
Teknoloji Bağımlılığı

Teknoloji Bağımlılığı Hasta Ediyor

1050Temmuz2021
Sağlıklı Yaşam

Artan Obezite, TBMM’nin de Gündeminde

1049Haziran2021
Sağlıklı Yaşam

Türkiye’nin Obeziteyle Mücadelesi

1049Haziran2021
Sağlıklı Yaşam

Obezite, 21’inci Yüzyılın En Önemli Sağlık Sorunudur

1049Haziran2021
Sağlıklı Yaşam

Evde Kalmak Virüsten Korudu, Obeziteyi Artırdı

1049Haziran2021
Sağlıklı Yaşam

“Pandemi Döneminde Yeme Bozuklukları Arttı”

1049Haziran2021
Sağlıklı Yaşam

“Besin Örüntüsü Dengeli Olmalı”

1049Haziran2021
Sağlıklı Yaşam

Evde Hareketsiz Kalmayın!

1049Haziran2021
Sağlıklı Yaşam

Ağır Yaşamların Yükü Hafifliyor Mu?

1049Haziran2021
Yaşam

Gidene Üzülmek Yerine Var Olanı Güçlendirmeliyiz

1049Haziran2021
Yaşam

“Babalar Dua Gibidir; Artık Görünmez Olsa Da Dokunur Evladına...”

1049Haziran2021
Bağımlılık

“Sanat ve Spor, Bağımlılıkla Mücadelenin Panzehirleridir”

1048Mayıs2021
Bağımlılık

Gençlerde Davranışsal Bağımlılıklar Artıyor

1048Mayıs2021
Bağımlılık

“Aile Bağları Ne Kadar Sağlamsa, Bağımlılık Riski O Kadar Azalır”

1048Mayıs2021
Bağımlılık

"Özgürlük ve Sorumluluk Birbirini Tamamlar"

1048Mayıs2021
Bağımlılık

Anne-Babalar Dikkat! Uzun Süreli Ekran Maruziyeti Nelere Yol Açıyor?

1048Mayıs2021
Bağımlılık

Yeşilay Gençlerin, Gençler Yeşilay’ın Yanında!

1048Mayıs2021
Bağımlılık

Geleceğin Olimpiyat Şampiyonları TOHM’da Yetişiyor

1048Mayıs2021
Teknoloji Bağımlılığı

“Bağımlı Kişi, İnterneti Bir Kaçış Yöntemi Olarak Kullanıyor”

1047Nisan2021
Bağımlılık

Anne Babaya Güvenli Bağlanma Bağımlılıktan Korur

1047Nisan2021
Bağımlılık

“Öz Saygısı Düşük Bireylerde Bağımlılık Riski Daha Fazladır”

1047Nisan2021
Bağımlılık

Pandemi Sürecinde Kaygı Bozukluğu Arttı

1047Nisan2021
Bağımlılık

Sosyal Kaygı İnternet Bağımlılığını Tetikliyor

1047Nisan2021
Yaşam

Buz Hokeyi Sayesinde “Tek Yürek” Oldular: Bağımlılıktan Kurtuldular

1047Nisan2021
Teknoloji Bağımlılığı

Dijital Çağın Hastalığı: Yeni Nesil Bağımlılıklar

1046Mart2021
Teknoloji Bağımlılığı

Yasa Dışı Kumar ve Bahisle Hukuksal Mücadele

1046Mart2021
Teknoloji Bağımlılığı

Sevgi ve İlgi Bağımlılıklardan Korur

1046Mart2021
Teknoloji Bağımlılığı

“Bağımlılık Tüm Aileyi Etkileyen Bir Hastalıktır”

1046Mart2021
Teknoloji Bağımlılığı

“Dijitalleşme Aile İçi İlişkilerin Kalitesini Düşürüyor”

1046Mart2021
Yaşam

“Pandemiden Ders Çıkararak Geleceğimizi Kurtarabiliriz”

1046Mart2021
Tütün Bağımlılığı

“Kampanyalar Sigara Endüstrisinin Gerçek Yüzünü Gösteriyor”

1045Şubat2021
Tütün Bağımlılığı

"Tütün Fiyatları ve Vergiler Düşürülmemelidir"

1045Şubat2021
Tütün Bağımlılığı

“Elektronik Sigara Kullanmak, Marka Değiştirerek Sigara Kullanımına Devam Etmek Gibidir”

1045Mart2021
Tütün Bağımlılığı

“Sigarayı Bırakmak Kanser Riskini Azaltır”

1045Şubat2021
Tütün Bağımlılığı

Pandemide Sigara İçme Oranları Düştü

1045Şubat2021
Tütün Bağımlılığı

"Çocuğunuzun ‘Hayır’ Deme Becerisini Geliştirin"

1045Şubat2021
Tütün Bağımlılığı

Tütün Bağımlılığına Karşı YEDAM Desteği

1045Şubat2021
Madde Bağımlılığı

Madde Bağımlılığı COVID-19'u Tetikliyor

1044Ocak2021
Madde Bağımlılığı

"Bağımlılık Tedavisi Ertelenmemeli, Güçlendirilmeli"

1044Ocak2021
Madde Bağımlılığı

“Madde Bağımlılığının Gerçek Tedavisi Rehabilitasyondur”

1044Ocak2021
Madde Bağımlılığı

Zehir Tacirlerinin Pandemi Fırsatçılığı

1044Ocak2021
Madde Bağımlılığı

Her İki Madde Bağımlısından Biri Depresyonda

1044Ocak2021
Madde Bağımlılığı

"Online Terapi, Kişileri Madde Kullanımından Uzak Tuttu"

1044Ocak2021
Sağlıklı Yaşam

“Gençlik İnsan Hayatının En Zor Dönemidir”

1043Aralık2020
Sağlıklı Yaşam

Doğru Rol Model Olmak Önemli

1043Aralık2020
Sağlıklı Yaşam

“Spor ve Sanat Tedavi Edicidir”

1043Aralık2020
Sağlıklı Yaşam

Mutluluk Ailede Başlar

1043Mutluluk Ailede Başlar2020
Sağlıklı Yaşam

“Depresyon, Gündelik Bir Keyifsizlik Hali Değildir”

1043Aralık2020
Sağlıklı Yaşam

Beslenme Anlayışı Ailede Şekilleniyor

1042Kasım2020
Sağlıklı Yaşam

“Organik Beslenmeye Mucizevi Bir Anlam Yüklenilmemeli”

1042Kasım2020
Sağlıklı Yaşam

Bir Tür Yeme Bozukluğu: Ortoreksiya Nevroza

1042Kasım2020
Sağlıklı Yaşam

Tarladan Sofraya Uzanan Bir Zincir: Gıda Güvenliği

1042Kasım2020
Sağlıklı Yaşam

“Tarımsal Üretimi Tüketici Davranışları Belirleyecek”

1042Kasım2020
Sağlıklı Yaşam

Ekolojik Yaşam Arayışları

1042Kasım2020
Teknoloji Bağımlılığı

“Çocuklarımızı Korumakla Yükümlüyüz”

1041Ekim2020
Teknoloji Bağımlılığı

Oyun Bağımlılığı Nelere Yol Açıyor?

1041Ekim2020
Teknoloji Bağımlılığı

Oyun Bağımlılığı Yetişkinleri de Buluyor

1041Ekim2020
Teknoloji Bağımlılığı

"Ticari Kaygılar Çocukları Korumanın Önüne Geçiyor"

1041Ekim2020
Teknoloji Bağımlılığı

"Yasak Koyarak Çocuğunuzu Bağımlılıktan Koruyamazsınız"

1041Ekim2020
Teknoloji Bağımlılığı

Oyun Bağımlılığının Karanlık Yüzü

1041Ekim2020
Teknoloji Bağımlılığı

Davranışsal Bağımlılıklara YEDAM Desteği

1041Ekim2020
Teknoloji Bağımlılığı

Bütün Aile Toplanalım, Ekranları Unutalım

1041Ekim2020
Eğitim

"Eğitimin Sürekliliği Sağlanmalı"

1040Eylül2020
Yaşam

“Çocuklarınıza Onları Önemsediğinizi Hissettirin”

1040Eylül2020
Eğitim

Bu Sefer Ziller Ebeveynler İçin Mi Çalıyor?

1040Eylül2020
Eğitim

Okul Fobisi Sizi Korkutmasın!

1040Eylül2020
Eğitim

Okula Yeni Başlayanların Pandemiyle İmtihanı

1040Eylül2020
Eğitim

Okullar Sağlık Tedbirleri İle Açılıyor

1040Eylül2020
Eğitim

Yeşilay Eğitim Faaliyetleri Hız Kesmiyor

1040Eylül2020
Alkol Bağımlılığı

Gençlerde Alkol Bağımlılığında Önemli Bir Basamak: Sosyal İçicilik

1039Ağustos2020
Alkol Bağımlılığı

Alkol Bağımlılığı Nedir, Nasıl Başlar, Nasıl Tedavi Edilir?

1039Ağustos2020
Alkol Bağımlılığı

Nöroloji Alkolün Güvenli Sınırı Yok Diyor!

1039Ağustos2020
Bağımlılık

Pandemi Bağımlılıkları Tetikledi

1039Ağustos2020
Alkol Bağımlılığı

Alkol Vücuda Neler Yapıyor?

1039Ağustos2020
Yaşam

“İyiliğin Kanatlarına Tutunmaya Her Zamankinden Çok İhtiyacımız Var”

1038Temmuz2020
Yaşam

Pandemi Günlerinde Dayanışmanın Çarpan Etkisi: Vefa Sosyal Destek Grubu

1038Temmuz2020
Yaşam

Türkiye’de Afet Yönetimi ve Gönüllülük

1038Temmuz2020
Yaşam

"İnsan"ın En Zor Anında 152 Yıldır Hep O Var: Türk Kızılay

1038Temmuz2020
Yaşam

Bağımlılığa Karşı "Gönüllü" Mücadelenin Adı; Yeşilay

1038Temmuz2020
Yaşam

Bir Ömür Boyu Yeşilaylı Olanlar…

1038Temmuz2020
Yaşam

Gönüllü Olmak Hem Sizi Hem De Dünyayı Değiştirir

1038Temmuz2020
Yaşam

Vakıf ve Gönüllülük Üzerine

1038Temmuz2020
Teknoloji Bağımlılığı

"Teknoloji Kullanımı Stresi Artırıyor"

1037Haziran2020
Teknoloji Bağımlılığı

Pandemi Günlerinde "Teknoloji" Dost Mu, Düşman Mı?

1037Haziran2020
Teknoloji Bağımlılığı

Koronavirüs Dijital Bağımlığı Tetikledi

1037Haziran2020
Yaşam

"Evden Çalışma Modeli B Planı Olarak Elimizde"

1037Haziran2020
Yaşam

10 Soruda Koronavirüs Sonrası Küresel Sistem

1037Haziran2020
Alkol Bağımlılığı

"Şişenini Dibi"nden Görünenler

1032Ocak2020
Alkol Bağımlılığı

İpler Senin Elinde Alkole Hayır De!

1032Ocak2020
Tütün Bağımlılığı

Prof. Dr. Mehmet Ceyhan: "Sigarayı Bugün Bıraksanız Yarın Covid-19 Riskiniz Azalır"

1036Mayıs2020
Sağlıklı Yaşam

Diyetisyen Derya Zünbülcan: "Esas Risk, Yanlış Beslenme"

1036Mayıs2020
Sağlıklı Yaşam

"Koronafobi" Virüsten Daha Hızlı Yayılıyor

1036Mayıs2020
Eğitim

Hayat da Eğitim de Eve Sığar

1036Mayıs2020
Sağlıklı Yaşam

Korona Günlerinde Ev Hayatı

1036Mayıs2020
Sağlıklı Yaşam

Sağlıklı Yaşam İçin Sporla “Evde Kal”

1036Mayıs2020
Sağlıklı Yaşam

Doğal Dezenfeksiyon Aracı: Güneş

1036Mayıs2020
Sağlıklı Yaşam

El Hijyeni Virüsten Korur

1036Mayıs2020
Sağlıklı Yaşam

Evde Düzen İçin İpuçları

1036Mayıs2020
Sağlıklı Yaşam

Bahane Yok! Oyun Vakti

1036Mayıs2020
Sağlıklı Yaşam

Asıl Soru Şu; Bağışıklık Sistemimizi Nasıl Koruruz?

1035Nisan2020
Sağlıklı Yaşam

"Dengeli Beslenme Sizi Mutlu Eder"

1035Nisan2020
Sağlıklı Yaşam

Daha İyi Bir Yaşam İçin Sadeleşin

1035Nisan2020
Sağlıklı Yaşam

Doğal Yaşamda Sürdürülebilirlik Önemli

1035Nisan2020
Sağlıklı Yaşam

Aşılama Yalnızca Kişiyi Değil Toplumu da Koruyor

1035Nisan2020
Sağlıklı Yaşam

Bitkilerin İyileştirme Gücü Hakkında Her Şey

1035Nisan2020
Teknoloji Bağımlılığı

Gençlikve Spor Bakanı Mehmet Muharrem Kasapoğlu: "E-sporun en büyük riski, dijital bağımlılıktır"

1031Aralık2019
Teknoloji Bağımlılığı

DSÖ’nün Gündeminde E-spor ve Oyun Bağımlılığı Var

1031Aralık2019
Teknoloji Bağımlılığı

E-Spor Obeziteye Neden Oluyor

1031Aralık2019
Teknoloji Bağımlılığı

Dijital Oyun Nasıl E-spor Oldu?

1031Aralık2019
Teknoloji Bağımlılığı

Prof. Dr. Tolga Arıcak: E-Spor Bağımlılık Riskini Artıracak

1031Aralık2019
Teknoloji Bağımlılığı

Yeşilay Genel Başkanı Prof. Dr. Mücahit Öztürk: Dijital oyunların e-spor olarak anılmasına itirazımız var

1031Aralık2019
Tütün Bağımlılığı

Amaçları Daha Fazla İnsanı Bağımlı Yapmak

1030Kasım2019
Tütün Bağımlılığı

E-Sigara Can Almaya Devam Ediyor

1030Kasım2019
Tütün Bağımlılığı

E-Sigara da Sigara Kadar Zararlı

1030Kasım2019
Tütün Bağımlılığı

Doç. Dr. Toker Ergüder: E-Sigara, En Az Sigara Kadar Bağımlılık Yapıyor

1030Kasım2019
Tütün Bağımlılığı

Elektronik Sigara ile Yasal Mücadele

1030Kasım2019